بـه دنبـال آفتـاب

حیلت رها کن عاشقا !

می خواهم به سرزمین آرام تو پا بگذارم

ای آرامِ طوفانها 

طوفانی به پا کن

زمین را آسمان کن 

و پس از آن بگذار در جهانی که زمانی در آن نیست،

بر روی یک ابر 

آرام گیرم

و تو را در آینه ی آسمان آبی تماشا کنم

و صدای تو را از موسیقی آرامی که پیدا نیست از کدام سو می آید بشنوم.

زمین را فراموش خواهم کرد.

با تو به ابدیت خواهم پیوست.

۲۳ مرداد ۹۷ ، ۰۰:۲۴ ۰ نظر

A

و زمان بهترین آموزگار آدمیست
از ما آدمی ساخته که پوزخند میزنیم به همه ی غم هایی که بر سر راه ما سبز می شود و ما را از نیازمندی هنگام غم به بی نیازی رسانده است و آموختیم که ما هیچگاه به بن بست نمی رسیم.
ای خداوند جهان بی ثبات ! تنها تویی که حقیقتا وجود داری . 
ای خداوند جاده های پرفراز و نشیب و ای خدایی که آدمی را به رکود و نخوت آسایش عادت نمی دهی! همه غمهای جهان هیچ اثر می نکند ! بسکه بوقلمون صفتی و بی رحمی و روزهای آبی روشن از روزگار بی بنیاد دیده ایم ! تنها تویی که حقیقتا هستی ...
۲۴ مهر ۹۷ ، ۲۲:۰۹ ۰ نظر