تقویم ۹۷ رو میز بود . برداشتم و نگاهش کردم. قبل از هر چیزی به اسفند۹۷نگاه کردم. داشتم حدس می زدم که چگونه خواهم بود؟

نمی دانم.ولی احتمالا ۳۶۵ روز تکراری دیگر را خواهیم داشت مثل همه ی ۳۶۵روز های تکراری که گذشت .

احتمالا تحویل سال امسال هیچ آرزویی برای خودم نخواهم کرد. اما سعی می کنم در روزهایی که پیش رو دارم ، تنهایی زندگی کردن رو یاد بگیرم . وقتی هیچ چیزی در عالم دلخوشی ماندگاری نیست . 

باید دلخوشی حقیقی را یافت . باز هم آرزویی پیدا شد !

شاید تنهایی تعداد آرزوها را کمتر و کمتر کند اما کیفیتش را بیشتر می کند !