چگونه آدمها می توانند اینقدر قاطعانه تصمیم بگیرند که در مقابل کسی شمشیر بکشند در حالی که اگر جای او بودند ، احتمالا همانی میشدند که او حالا هست. و چگونه می توانند تصمیم بگیرند که در مقابل کسی که آزارشان می دهد ، شمشیر نکشند چرا که می دانند هیچ آدمی سیاه سیاه نیست.

گاهی تشخیص درست و نادرست چقدر سخت است. چقدر سر دوراهی بودن احساس بدیست.

+ هیچوقت مسئله خطای خطاکاران برای من حل نمی شود . آیا انسانها واقعا به خاطر خطاهایشان مستحق مجازاتند؟شاید جایی که دیگر زمین و آسمانی در کار نیست ، برخورد با خطای خطاکاران جور دیگری باشد. شاید اینجا مجازات خطاکاران ، نه اجرای عدالت که محافظت از خودمان باشد!! 

+ پروردگارا کاش بشود پس از این سالهای طولانی، از این دوراهی ، به راهی که بهتر است راهی ام کنی!