وقتی لب به سخن می گشاییم، دو حالت می تواند اتفاق بیفتد
اول اینکه تک تک واژه های ما می توانند "نور" باشند و دل ها را روشن کنند
و دومین حالت اینکه می توانند همچون نیزه های یخی! دل ها را سوراخ و یا منجمد کنند !
قشنگتر این است که نور بگوییم و این لزوما به این معنا نیست که فن بیان و سخنوری بدانیم . فقط باید بدانیم از عشق سخن بگوییم . و از گفتن خلاف عشق بپرهیزیم.
فحش و ناسزا خلاف عشق است . تهمت و دروغ هم . سرزنش هم همینطور . بعضی واژه های زشت و رکیک که باید از فرهنگ لغات بشر حذف بشوند و حتی نباید فرصت در ذهن آمدن را داشته باشند، همه خلاف عشقند. عشق یعنی آنچه که از همه چیز بلندمرتبه تر و سنگین وزن تر است . حرفهای سبک و بی ارزش نزنیم !
ما در برابر تاثیری که بر ذهن دیگران می گذاریم، مسئولیم .